W artykule przedstawiono wyniki badania dotyczącego funkcjonowania minimalnego wynagrodzenia, jego poziomu oraz roli w systemie wynagrodzeń na szczeblu firmy a także jego ocenę wyrażaną przez pracodawców i pracowników. Badania przeprowadzono w formie wywiadów. Objęto nimi 180 przedsiębiorstw zatrudniających łącznie ponad 26 tys. pracowników. Duża część pytań dotyczyła możliwości podwyższenia minimalnego wynagrodzenia i ewentualnych utrudnień z tego tytułu dla przedsiębiorców. Wyniki badań pokazały dużą różnorodność kształtowania płac oraz, wbrew powszechnej opinii, gotowość pracodawców do podwyższenia tej kategorii wynagrodzeń.

Artykuł ma na celu przeanalizowanie wpływu zmian poziomu płacy minimalnej na zatrudnienie w Polsce. Część pierwsza tekstu koncentruje się na przeglądzie badań wpływu legislacji dotyczącej płacy minimalnej na rynek pracy w różnych krajach. W części drugiej podjęto próbę empirycznej analizy związków między zatrudnieniem a wynagrodzeniem minimalnym w Polsce. Artykuł kończy podsumowanie i spis przywoływanej literatury.

Polska osiągnęła najniższy poziom aktywności zawodowej osób w wieku 55–64 lata – 27,2% w 2005 r. wśród krajów UE-25. Należy dążyć do poprawy tej sytuacji z uwagi na szereg negatywnych konsekwencji społeczno-ekonomicznych. W artykule przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w grupie pracowników w wieku 45+ na temat oceny trudności w utrzymaniu się na łódzkim rynku pracy. Zwrócono uwagę na czynniki subiektywne i obiektywne, uzależnione od takich zmiennych, jak pleć, wiek, poziom wykształcenia, zajmowane stanowisko, staż pracy, a także doświadczenia w życiu zawodowym ze zmianą miejsc pracy i bezrobociem.

Celem artykułu jest charakterystyka kierunków adaptacji systemu zabezpieczenia społecznego w Niemczech w obliczu wyzwań, wobec których stanęła gospodarka tego kraju. Analiza koncentruje się na problematyce systemu emerytalnego i opieki zdrowotnej. Instytucjonalne ramy społecznej gospodarki rynkowej sprzyjały przez długi okres czasu osiągnięciu i utrzymaniu w Niemczech Zachodnich wysokiego poziomu dobrobytu materialnego i bezpieczeństwa socjalnego. W związku z pogorszeniem się sytuacji gospodarczej od połowy lat 70., którego symptomy nasiliły się po zjednoczeniu obu państw niemieckich, wprowadzono wiele zmian w systemie zabezpieczenia społecznego. Przeważa jednak opinia, że ich zakres i głębokość były niewystarczające. Przedsięwzięcia podjęte w pierwszej połowie obecnej dekady, zwłaszcza w ramach programu „Agenda 2010”, mogą sygnalizować większą determinację polityków w zakresie wprowadzania zmian w systemie zabezpieczenia społecznego.

Artykuł ma na celu weryfikację mitów dotyczących migracji zarobkowych Polaków do Irlandii poprzez udzielenie analitycznych odpowiedzi na kluczowe pytania, często pojawiające się w eterze debaty publicznej w Polsce. Po pierwsze, dlaczego Polacy wyjeżdżają właśnie do Irlandii i jakie procesy przyczyniły się do wzrostu atrakcyjności Irlandii jako kraju imigracyjnego (nowego szlaku migracyjnego). Po drugie, jak Irlandczycy otwierali drzwi swojej Eire dla migrantów zarobkowych przed i po największym rozszerzeniu Unii Europejskiej (UE), które nastąpiło 1 maja 2004 r. Po trzecie, jakie są fakty naukowe o migracjach zarobkowych Polaków do Irlandii. W tym kontekście istotna jest również próba sformułowania hipotezy dotyczącej migracyjnego magnetyzmu pomiędzy Irlandią a Polską