Artykuł zawiera analizę elastyczności zatrudnienia na polskim rynku pracy. Dla jej przeprowadzenia posłużono się indeksem Prawnej Ochrony Zatrudnienia (EPL) oraz wysokością udziałów pracujących w nietypowych formach w ogólnej liczbie pracujących. Dla obiektywizacji ocen dokonano porównań badanych wskaźników w Polsce i w pozostałych krajach Unii Europejskiej.

Niniejsza publikacja wyjaśnia koncepcję koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w Unii Europejskiej. Uwagę zwraca się zarówno na ewolucję koordynacji w długim okresie czasu, jak również na specyficzny charakter rozporządzeń unijnych wobec postanowień umów międzynarodowych o zabezpieczeniu społecznym. Istotne jest także, że prawo wspólnotowe nie zmienia warunków nabycia prawa do świadczeń z zabezpieczenia społecznego określonych w ustawodawstwie krajowym. Koordynacja ma zagwarantować zachowanie nabytych praw z zabezpieczenia społecznego oraz praw będących w trakcie nabywania tak, aby osoby które chcą skorzystać ze swobody przemieszczania w ramach Wspólnoty, nie były traktowane gorzej w zakresie zabezpieczenia społecznego niż osoby, które pracowały tylko w jednym państwie członkowskim.

Celem artykułu jest określenie społecznych determinantów niepełnosprawności w starszym wieku w oparciu o obecnie funkcjonującą definicję niepełnosprawności według Światowej Organizacji Zdrowia. W definicji tej podkreśla się społeczne źródła niepełnosprawności uwarunkowanej nie tylko fizycznym uszkodzeniem, ale również oddziaływaniem otoczenia fizycznego i społecznego, którego właściwości mogą prowadzić do zminimalizowania lub pogłębienia skutków tegoż uszkodzenia. Podobnie w przypadku niepełnosprawnych seniorów pewne aspekty życia społecznego mogą naruszoną w wymiarze fizycznym sprawność dodatkowo ograniczać lub pełnić wręcz dominującą rolę w procesie przedwczesnego i patologicznego starzenia się, co potwierdzają licznie cytowane badania przeprowadzone w tej dziedzinie. Wśród nich zwrócono uwagę na: poczucie osamotnienia seniorów, społeczne uprzedzenia i dyskryminację ze względu na wiek, postawy nadopiekuńcze, społeczną niewiedzę na temat rzeczywistości biopsychospołecznego stanu w zaawansowanym wieku, czy niedostosowane do potrzeb osób starszych otoczenie fizyczne. Tematykę dopełnia zagadnienie pozytywnego społecznego wsparcia w zakresie całościowego funkcjonowania starszych ludzi.

Jubileusz 30-lecia Instytutu Polityki Społecznej UW
Pracownicy Instytutu Polityki Społecznej Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego podjęli wysiłek zorganizowania w tym roku uroczystości jubileuszowych, bowiem właśnie w październiku 2007 r. Instytut ukończył 30 lat. W porównaniu z wielu szacownymi, o wiele starszymi placówkami naukowymi w Polsce, jest to młody wiek i „mały” jubileusz. Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę historię placówek naukowych zajmujących się w Polsce nauką o polityce społecznej i kształceniem studentów na specjalizacji czy kierunku „polityka społeczna”, to możemy śmiało powiedzieć, że – obok Instytutu Gospodarstwa Społecznego Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie – Instytut Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego jest najstarszym i doświadczonym ośrodkiem akademickim, oferującym kształcenie studentów w zakresie polityki społecznej oraz badania nad polityką społeczną rozumianą jako nauka i rodzaj polityki publicznej.

Celem artykułu jest przedstawienie opinii nauczycieli i dyrektorów szkół na rządowego programu poprawy stanu bezpieczeństwa w szkołach i placówkach „Zero tolerancji dla przemocy w szkole”. Szczególną uwagę poświęcono czterem elementom tego programu: wprowadzeniu mundurków szkolnych, nadaniu nauczycielom statusu funkcjonariusza publicznego, koncepcji instalowania w szkołach kamer oraz planom utworzenia szkół o specjalnym nadzorze pedagogicznym.

Krystyna Iglicka, Agata Młodawska – Programy zatrudniania obcokrajowców w Europie i USA Artykuł opisuje programy rekrutacji migrantów w krajach Europy Zachodniej i USA od roku 1945 do chwili obecnej. Rozważa również polityki migracyjne analizowanych obszarów w kontekście migracji pracowniczych. Artykuł ten powinien służyć jako dokument dla tych wszystkich twórców prawa migracyjnego, zwłaszcza z regionu Europy Środkowo-Wschodniej, którzy tworząc to prawo chcą uczyć się i wyciągać wnioski z błędów przeszłości popełnianych w krajach o znacznie dłuższej od Polski historii imigracji.