Dyskusja o roli klasy średniej w Polsce trwa z różnym natężeniem nieprzerwanie od początku transformacji systemowej, tj. od przełomu lat 80. i 90. ub. wieku. Z jednej strony słabość klasy średniej postrzegana jest jako istotna przeszkoda w procesie modernizacji kraju, z drugiej natomiast w jej umocnieniu upatruje się szans na stabilizację systemu politycznego i utrzymanie zapoczątkowanego 20 lat temu kursu reform. Zgodność opinii wśród politycznych elit co do konieczności wzmocnienia klasy średniej może wydawać się zaskakująca w wysoko spolaryzowanym społeczeństwie polskim. Oczekiwania związane z wyłonieniem się i rolą klasy średniej mogą przypominać tęsknotę za demiurgiem, który nadałby tworzącemu się porządkowi społecznemu określony kształt wedle propagowanych idei demokracji i wolnego rynku. Należy jednak zauważyć, że to co nazywamy "klasą średnią", jest wewnętrznie zróżnicowaną zbiorowością ludzi zajmujących środkowe pozycje w drabinie stratyfikacyjnej. Wobec tak dużego zróżnicowania społeczno-zawodowego tego segmentu struktury społecznej można zadać pytanie, czy możliwe w ogóle jest wspieranie klasy średniej en bloc? Czy zatem polityczny konsensus w tej sprawie nie stanowił raczej elementu wyborczej retoryki niż realnie podejmowanych działań?

Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, przyjęta przez Sejm RP w czerwcu 2010 r., wprowadziła reformę funkcjonowania pomocy społecznej polegającą na nałożeniu na służby socjalne obowiązku współpracy w ramach zespołów interdyscyplinarnych na poziomie gmin. Autor wskazuje trzy możliwe źródła uzasadnienia dla tworzenia nowej instytucji, są to: neokonserwatywna krytyka trafności świadczeń socjalnych, współczesna retoryka partycypacji społecznej oraz dorobek socjologii organizacji. Omówione zostały mocne i słabe strony pracy służb socjalnych metodą zespołów interdyscyplinarnych. Przedstawione zostały także wyniki badań nad funkcjonowaniem zespołu interdyscyplinarnego w Polsce.

Celem artykułu jest porównanie sytuacji na rynkach pracy w Polsce i Hiszpanii oraz instrumentów przeciwdziałania bezrobociu. Problem ten został omówiony na szerokim tle dokonujących się zmian w zatrudnieniu na obu rynkach w latach 2000-2009. Szczegółowej analizie poddano stan i strukturę zatrudnienia (według płci, wieku i wykształcenia). Omówiono determinanty bezrobocia i główne problemy występujące na hiszpańskim i polskim rynku pracy, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu ostatniego kryzysu na stan bezrobocia. W artykule zwrócono uwagę na odmienne metody przeciwdziałania bezrobociu i łagodzenia jego skutków stosowane w obu analizowanych krajach. Podkreślono też znaczenie pomocy strukturalnej dla zmniejszenia bezrobocia.

Jednym z kluczowych problemów stacjonarnej pomocy społecznej jest zapewnienie wysokiej jakości usług. Realizowany obecnie w Polsce proces standaryzacji domów pomocy społecznej tylko częściowo rozwiązuje ten problem. Niezbędne są kolejne działania w tym zakresie.

Wiele ustaw gwarantuje przedstawicielom pracowników dostęp do informacji na temat działalności pracodawcy. Jest to niezbędny element skutecznej realizacji funkcji przez te przedstawicielstwa. Jednocześnie pracodawca ma prawo ochrony informacji, których ujawnienie mogłoby narazić go na szkodę. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie, jakie instrumenty ochrony informacji poufnych pracodawcy wprowadzają regulacje prawa pracy oraz jaki jest zakres odpowiedzialności przedstawicieli pracowników za naruszenie informacji poufnych pracodawcy.

Sprawozdania z konferencji naukowych

KLASA ŚREDNIA A UKRYTE PAŃSTWO OPIEKUŃCZE - Dariusz Zalewski
"WRACA NOWE": O ZESPOŁACH INTERDYSCYPLINARNYCH - Piotr Teisseyre
POLSKI A HISZPAŃSKI RYNEK PRACY W LATACH 2000-2009 - Zofia Dach, Dorota Kozina
O JAKOŚCI USŁUG ŚWIADCZONYCH W DOMACH POMOCY SPOŁECZNEJ - Łukasz Jurek
OCHRONA INFORMACJI POUFNYCH W RELACJACH PRACODAWCY Z PRZEDSTAWICIELAMI PRACOWNIKÓW - Marta Derlacz-Wawrowska

PRECYZJA NIEWSKAZANA - GDY PRAWO USZCZĘŚLIWIA NA SIŁĘ - Iwona Michniewicz, Romuald Michniewicz

NOWE PRZEPISY WE KOORDYNUJĄCE SYSTEMY ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO. SEMINARIUM MIĘDZYNARODOWE IPiSS - Robert Marczak
RAPORT O ROZWOJU SPOŁECZNYM 2010. KONFERENCJA W WARSZAWIE - Beata Kaczyńska