Artykuł podejmuje kwestię społecznych konsekwencji obecnego kryzysu finansowo-gospodarczego w Europie. Po pierwsze, przedstawia działania wybranych krajów UE w zakresie konsolidacji fiskalnej, w tym istotne cięcia w wydatkach i świadczeniach socjalnych. Po drugie, pokazuje niektóre oznaki przewartościowań dominującego paradygmatu rozwoju i filozofii polityki społecznej, które są także pochodną ostatnich perturbacji na globalnym i europejskim rynku. Po trzecie, autor podsumowuje, iż ważnym zmianom może ulec w przyszłości sama Unia Europejska, w szczególności możliwa jest ewolucja unii walutowej w kierunku unii budżetowej i socjalnej.

Obowiązujący od 1999 r. system emerytalny w znaczący sposób ograniczył konstytucyjne prawo obywateli do zabezpieczenia społecznego po osiągnięciu wieku emerytalnego, gdyż pozbawiony jest podstawowych cech (paradygmatów) ubezpieczenia społecznego. W konstrukcji I filaru (repartycyjnego) utrzymano pewne paradygmaty ubezpieczenia emerytalnego (m.in. elementy solidarnościowe i redystrybucyjne). Jednakże wprowadzenie kont indywidualnych (ewidencjonujących wpłaty) oraz formuły zdefiniowanej składki znacząco osłabiło ubezpieczeniową ochronę ryzyka emerytalnego nadając jej formę oszczędności przymusowych. Konstrukcja II filaru (kapitałowego) z założenia pozbawiona jest cech ubezpieczenia społecznego. Opiera się na zindywidualizowanym systemie przymusowych inwestycji, który przerzuca na jego członków szereg ryzyk, zarówno jednostkowych (ryzyka biotyczne) jak i zbiorowych (rynkowych, politycznych itp.), eliminując socjalne efekty społecznej solidarności.

Artykuł koncentruje się na procesie tworzenia się w Polsce sieci instytucji, których celem jest wspieranie podmiotów i przedsięwzięć ekonomii społecznej. Działanie takiego systemu instytucji jest, zadaniem autora, kluczowe dla rozwoju inicjatyw mających na celu aktywizację społeczną i zawodową osób zagrożonych społecznym wykluczeniem. Istotny element tej infrastruktury powinny stanowić centra ekonomii społecznej, które powstają w Polsce przy wsparciu środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Autor dookreśla funkcje, jakie te ośrodki powinny pełnić, aby wspierać rozwijający się w Polsce sektor przedsiębiorstw społecznych.

Dyskryminację kobiet na rynku pracy można zdefiniować jako zróżnicowanie sytuacji kobiet i mężczyzn w sferze zawodowej, wynikające z ograniczenia lub pozbawienia równych praw i szans oraz zastosowania różnych kryteriów oceny dla osób o podobnych cechach społeczno-zawodowych i demograficznych, prowadzące do bezpodstawnie gorszego położenia kobiet. Celem niniejszego artykułu jest próba identyfikacji poszczególnych rodzajów dyskryminacji kobiet w kontekście wybranych kryteriów, ze szczególnym uwzględnieniem kontekstu rynku pracy. W artykule wyróżniono następujące kryteria podziału dyskryminacji kobiet: podmiot dyskryminujący, preferencje podmiotu dyskryminującego, jawność występowania, stopień powiązania osoby dyskryminowanej z rynkiem pracy oraz gwarantowane prawa kobiet.

Za istotny cel rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych uznaje się obecnie ich zatrudnienie najbardziej efektywne w aspekcie dostosowania do osobistych preferencji i możliwości. Realizacja tego celu wymaga solidnych podstaw empirycznych, które dostarczą informacji na temat zawodowego funkcjonowania tej grupy i przede wszystkim jego uwarunkowań. Niniejsza praca wpisuje się w tą problematykę. Zaprezentowano w niej wyniki badań realizowanych z udziałem pracujących zawodowo osób niepełnosprawnych. Celem podjętych analiz było stwierdzenie współzależności między poziomem identyfikacji z wykonywanym zawodem a satysfakcją z pracy. Dla realizacji zamierzenia badawczego wykorzystano narzędzia własnej konstrukcji. Dokonane ustalenia, które należy uznać za przyczynek do dalszych eksploracji problematyki, pozwoliły scharakteryzować osoby ujawniające określony poziom identyfikacji z zawodem, dokonać oceny satysfakcji z pracy w takich jej wymiarach, jak: adekwatność oczekiwań i możliwości do wymogów pracy, szanse rozwoju zawodowego, osobisty wkład w realizowane obowiązki zawodowe, gratyfikacja, formalno-organizacyjne warunki pracy, dostosowanie warunków fizycznych do ograniczeń wynikających z niepełnosprawności, wsparcie (udzielane i otrzymywane) w miejscu pracy oraz relacje społeczne, ponadto określić jej nasilenie w wymienionych aspektach u osób na różnym poziomie utożsamiających się z wykonywam zawodem.

Dwie fale powojennych przesiedleń do Polski nie rozwiązały problem diaspory polskiej w Związku Sowieckim. Dane spisowe wykazywały obecność ponad miliona osób narodowości polskiej. Od 1990 r. przesiedlenia odbywają się wyłącznie na mocy polskich przepisów. Uchwalona w 2000 r. ustawa o repatriacji nie spełniła oczekiwań związanych z masową imigracją Polaków z azjatyckiej części byłego ZSRS. W 2010 r. powstał obywatelski projekt ustawy o powrocie represjonowanych przez władze sowieckie Polaków z azjatyckiej części byłego ZSRS. Projekt zobowiązuje władze RP do większego zaangażowania w proces przesiedleń.

Recenzje z krajowych i zagranicznych pozycji
Sprawozdania z konferencji naukowych

KRYZYS FINANSOWY W EUROPIE - REPERKUSJE DLA POLITYKI SPOŁECZNEJ - Włodzimierz Anioł
OCHRONA RYZYKA STAROŚCI A ODRZUCONE PARADYGMATY SPOŁECZNEGO UBEZPIECZENIA EMERYTALNEGO - Urszula Kalina-Prasznic
INFRASTRUKTURA INSTYTUCJONALNA EKONOMII SPOŁECZNEJ - Mikołaj Niedek
RODZAJE DYSKRYMINACJI KOBIET NA RYNKU PRACY - Patrycja Zwiech

SATYSFAKCJA Z PRACY U OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH O RÓŻNYM POZIOMIE IDENTYFIKACJI Z ZAWODEM - Stanisława Byra, Monika Parchomiuk

WSPÓŁCZESNE PRZESIEDLENIA DO POLSKI - UWARUNKOWANIA PRAWNE I PROPONOWANE ZMIANY DOTYCZĄCE REPATRIACJI - Paweł Hut

ZWIĄZKI ZAWODOWE A NIEZWIĄZKOWE PRZEDSTAWICIELSTWA PRACOWNICZE W GOSPODARCE POSTTRANSFORMACYJNEJ pod redakcją Jerzego Wratnego i Marka Bednarskiego - rec. Jan Czarzasty

CZŁOWIEK W PRACY I POLITYCE SPOŁECZNEJ. KONFERENCJA W POZNANIU - JOANNA RATAJCZAK-TUCHOŁKA
DYLEMATY WSPÓŁCZESNEGO RYNKU PRACY. KONFERENCJA UE W KATOWICACH - Anna Skórska
WSPÓŁCZESNA KONDYCJA ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH I ORGANIZACJI PRACODAWCÓW. DEBATA IPiSS - Marta Derlacz-Wawrowska
KRYZYS I ZATRUDNIENIE - PRZYKŁADY EUROPEJSKIE. KONFERENCJA W PILZNIE - Leszek K. Gilejko, Jan Czarzasty